Movie Reviews

బ్యాండ్‌ మేళం సినిమాకు సంబంధించి… బ్యాండ్‌మేళం అనే టైటిల్ చూస్తే ఫుల్ ఫన్, ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్ అనిపిస్తుంది. కానీ సినిమా చూస్తే ఆ అంచనాలకు పూర్తి స్థాయిలో న్యాయం చేయలేదనే ఫీలింగ్ వస్తుంది. రొటీన్ లవ్-కామెడీ ఫ్యామిలీ డ్రామా లైన్ తీసుకుని, దాన్ని కొత్తగా చెప్పాలనుకున్న ప్రయత్నం ఉన్నా… దర్శకుడు మంచి సినిమాగా తీర్చిదిద్దే ప్రయత్నం చేయలేకపోయాడు. సినిమా ప్రధానంగా కామెడీ మీదే ఆధారపడి ఉంది. కానీ అదే విభాగం పూర్తిగా కనెక్ట్ కాలేదు. చాలా సన్నివేశాలు సహజంగా కాకుండా బలవంతంగా పెట్టినట్టుగా అనిపిస్తాయి. నవ్వులు పండాల్సిన చోట, ఫోర్స్ ఫీలింగ్ ఎక్కువగా ఉంటుంది.

సెకండాఫ్‌లో డ్రామా డోస్ పెరగడంతో సినిమా వేగం తగ్గుతుంది. కథ కూడా ముందే ఊహించదగ్గ విధంగా సాగడం వల్ల ఆసక్తి తగ్గుతుంది. మధ్య మధ్యలో వచ్చే కొన్ని హై సన్నివేశాలు ఉన్నా… అవి నిలబెట్టేంతగా ప్రభావం చూపవు. టెక్నికల్‌గా సౌండ్ డిజైన్ కొంత లౌడ్‌గా అనిపిస్తుంది. చివర్లో ట్రెండింగ్ పాటను వాడిన తీరు కూడా పెద్దగా ఇంపాక్ట్ ఇవ్వదు. ఓవరాల్ గా మూవీ ఆడియన్స్ కి యావరేజ్ గా కూడా అనిపించకపోవచ్చు.

బ్యాండ్‌ మేళం సినిమాకు సంబంధించి… ఈ సినిమా ట్రైలర్ చూసినప్పుడు “ఫుల్ ఫన్ ఉండబోతుంది” అనిపిస్తుంది… కానీ సినిమా చూస్తే ఆ ఫన్ అంతగా deliver కాలేదు. బేసిగ్గా ఇది ఒక typical లవ్-కామెడీ ఫ్యామిలీ డ్రామా… but execution దగ్గరే ఇష్యూ వచ్చింది.

హర్ష రోషన్, శ్రీదేవి pairing ఒకే… chemistry works in parts. కానీ complete హీరో-హీరోయిన్ vibe మాత్రం రాదు. క్లైమాక్స్ దగ్గర మాత్రం కొంచెం ఎమోషన్ ఉంటుంది… అది plus.

ఇప్పుడు main point – కామెడీ... సినిమా మొత్తం కామెడీ మీదే depend అయ్యింది… but అదే weakest part అయింది. చాలా scenes forced గా ఉంటాయి. natural flow లేదు. నవ్వాల్సిన చోట cringe feel వచ్చే moments ఎక్కువ. సెకండ్ హాఫ్ లో drama over అయిపోతుంది. Story ముందే guess చేసేలా ఉంటుంది. మధ్య మధ్యలో highs ఉన్నా… అవి consistent గా రావు. Technical side కి వస్తే… sound కొంచెం loudగా ఉంటుంది. Last lo trending song use చేసిన విధానం కూడా impact ఇవ్వదు. Acting కూడా కొన్ని చోట్ల overగా అనిపిస్తుంది. ఫైనల్ గా 

కొన్ని moments okay అనిపించినా… overall ga cinema average zone లోనే పడుతుంది. Fun expect చేసి వెళ్తే… కొంచెం disappoint అయ్యే chance ఉంది.

‘ధురంధర్: ది రివెంజ్’ ఒక హై వోల్టేజ్ ఇండియన్ స్పై యాక్షన్ డ్రామా. సినిమాలో యాక్షన్, ఎమోషన్, డ్రామా—అన్ని అయి కమర్షియల్ ట్రీట్ ఇవ్వాలని ట్రై చేశారు. రణ్‌వీర్ సింగ్ హమ్జా పాత్రలో ఎనర్జిటిక్‌గా కనిపించినా, సినిమా మొత్తం ఒక్క వ్యక్తిపైనే ఆధారపడకుండా ఇతర పాత్రలు కూడా తమ స్థాయిలో సపోర్ట్ చేస్తాయి.

సంజయ్ దత్, అర్జున్ రాంపాల్ క్యారెక్టర్లు కూడా ఓ రేంజ్ లో ఉండి ఆకట్టుకుంటాయి. ఇక రణవీర్ సింగ్ తర్వాత ఆడియన్స్ ని ఆ రేంజ్ ఇంప్రెస్స్ చేసే రోల్ మాధవన్ దే. అజయ్ సైన్యల్ గా తన కూల్ మరియు కంట్రోల్డ్ పెర్ఫార్మెన్స్‌తో బాగానే నిలిచాడు. సంజయ్ దత్, అర్జున్ రాంపాల్ పాత్రలు కథలో ప్రెజెన్స్ ఇవ్వగలిగాయి. అయితే ఈ పాత్రలను ఇంకా బలంగా డెవలప్ చేసి ఉంటే ఇంపాక్ట్ పెరిగేది.

స్టోరీ పరంగా చూస్తే రివెంజ్ లైన్ కొత్తగా అనిపించదు. కొన్ని సీన్స్ బాగున్నా, మొత్తం కథనం ఫ్రెష్ ఫీలింగ్ ఇవ్వదు. యాక్షన్ సీన్స్ మాత్రం బాగా డిజైన్ చేశారు. వయలెన్స్ ఎక్కువగా ఉండటం కొంతమందికి మైనస్ అనిపించొచ్చు. టెక్నికల్‌గా బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ యాక్షన్‌ను ఎలివేట్ చేస్తుంది. విజువల్స్ బాగున్నాయి. కానీ క్లైమాక్స్ దగ్గర కాస్త ల్యాగ్ ఫీలింగ్ ఉంటుంది. ఓవరాల్ గా ఇండియన్ అసలైన రా ఏజెంట్ సినిమాగా ఈ సినిమాని ప్రతి ఆడియన్ ఎక్స్పీరెన్స్ చేయాలి. 

"ధురంధర్: ది రివెంజ్" సినిమా గురించి ఒక వాక్యంలో చెప్పాలంటే, ఇది వ్యక్తిగత ప్రతీకారం, దేశభక్తి, శక్తి మధ్య నడిచే ఒక తీవ్ర భావోద్వేగ ప్రయాణం. కానీ ఈ ప్రయాణంలో కథ కంటే పాత్ర ప్రాధాన్యం ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది. రణ్‌వీర్ సింగ్ హమ్జా పాత్రలో పూర్తిగా లీనమైపోయి, ఒక ఆవేశం, అంతర్గత పోరాటం, బాధ ఇలా అన్నింటిని ని తన నటనలో చూపించాడు. ఓవరాల్ గా రణవీర్ పెర్ఫార్మన్స్ ఈ సినిమాకు మెయిన్ స్ట్రెంగ్త్ అని చెప్పాలి. అయితే ఈ తీవ్రతకు సరిపడే స్థాయిలో కథనం నిర్మాణం బలంగా అనిపించదు.

ఇక ఇటు మాధవన్ పాత్ర వ్యూహాత్మకత, కూల్ గా కనిపిస్తుంటే కనిపించని భావోద్వేగంతో కూడిన వైల్డ్ పవర్ ని చూపిస్తాడు. అలాగే సంజయ్ దత్, అర్జున్ రాంపాల్ పాత్రలు కథలో కీలకంగా ఉన్నప్పటికీ, పూర్తి స్థాయిలో వైలెన్సు ని పెంచలేవు. సారా అర్జున్ పాత్ర పరిమితంగా ఉండటం వల్ల పెద్దగా ఇంపార్టెన్స్ రెండో పార్ట్ లో ఉండదు. ఇక సినిమా లో ఎక్కువ వైలెన్స్ సీన్లు ఉండడం వల్ల కొంతమంది ఫ్యామిలీస్ పెద్దగా కనెక్ట్ కాకపోవచ్చు. కానీ అందరూ తప్పకుండా చూడాల్సిన సినిమాగా చెప్పుకోవచ్చు. మొత్తానికి, ‘ధురంధర్: ది రివెంజ్’ సినిమా ఒక శక్తివంతమైన స్పై రివెంజ్ డ్రామాగా అంతకు మించిన రియల్ ఇండియన్ స్పై మూవీగా చెప్పుకోవచ్చు. 

ధురంధర్ ది రివెంజ్.. ఇది ప్రతి ఇండియన్ సైనికుడికి సంబంధించిన కథ. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే ఇండియన్ స్పై మూవీస్ లో ఇది కొత్త రకం సినిమా. చాలా రియలిస్టిక్ గా చాలా వరకు రియల్ ఇన్సిడెంట్స్ ని సినిమాలో చూపించి బలమైన ఎమోషన్ ని ప్రేక్షకులకు కట్టిపడేలా చూపించాడు దర్శకుడు. రణ్‌వీర్ సింగ్ మొదలుకుని మాధవన్ సహా ఎవరి రేంజ్ లో వారు సినిమాకి ప్రాణం పెట్టేసారు. మిగతా క్యాస్ట్ కూడా తమ తమ స్థాయిలో బాగా సపోర్ట్ చేసింది. హమ్జా క్యారెక్టర్‌లో రణ్‌వీర్ పూర్తి ఎనర్జీతో స్క్రీన్‌ను మోస్తాడు. 

ఇక మాధవన్ గురించి చెప్పాలంటే… చాలా కూల్, కంట్రోల్డ్ పెర్ఫార్మెన్స్ ఇచ్చాడు. ఇంటెలిజెన్స్ ఆఫీసర్‌గా చాలా నేచురల్‌ గా కనిపిస్తాడు. సంజయ్ దత్ తన ఎక్స్‌పీరియన్స్‌ తో స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్ చూపించాడు. అర్జున్ రాంపాల్ కూడా తన పాత్రలో స్టైలిష్‌గా కనిపిస్తూ బాగానే మెప్పించాడు. సారా అర్జున్ పాత్రకి స్కోప్ తక్కువే అయినా, కనిపించినంతసేపు ఓకే అనిపిస్తుంది. మిగతా సపోర్టింగ్ క్యారెక్టర్స్ కూడా కథకు తగ్గట్టే సెటిల్ అయ్యారు. యాక్షన్ పరంగా సినిమా చాలా హై లెవెల్‌లో ఉంటుంది. కొన్ని చోట్ల వయలెన్స్ ఎక్కువగా అనిపిస్తుంది. మ్యూజిక్ యాక్షన్ సీన్స్‌ను బాగా ఎలివేట్ చేస్తుంది. క్లైమాక్స్ దగ్గర కాస్త ల్యాగ్ ఫీల్ ఉన్నా… మొత్తం ఎనర్జీతో నడుస్తుంది.

ధురంధర్ ది రివెంజ్... దిస్ ఈజ్ ఇండియన్ సినిమా... ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే... ఇది పూర్తిగా ప్రతి ఇండియన్ చూడాల్సిన సినిమా అని చెప్పాలి. రణ్‌వీర్ సింగ్ వన్ మ్యాన్ షో కథ ఉంది, కానీ స్క్రీన్ మీద కనిపించేది మాత్రం హమ్జా అలీనే. హమ్జా పాత్రలో ఆయన పూర్తిగా మునిగిపోయి యాక్షన్ సన్నివేశాల్లో బీస్ట్‌ లా రగిలిపోతూ, భావోద్వేగ సీన్స్‌ లో కంటతడి పెట్టించేలా నటించాడు. సినిమా మొదటి నుంచి చివరి వరకు ఆయన ప్రెజెన్స్‌ నే ప్రధానంగా ఫీల్ అవుతాం. మాధవన్, సంజయ్ దత్, అర్జున్ రాంపాల్ లాంటి నటులు తమ పాత్రలకు న్యాయం చేసినా… స్పాట్‌లైట్ మాత్రం హీరోపైనే ఉంటుంది. 

యాక్షన్ సన్నివేశాలు, హింసాత్మక దృశ్యాలు ఎక్కువగా ఉండటం సినిమాకు మాస్ ఫీల్ ఇస్తుంది. సంగీతం, బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ యాక్షన్‌ ను మరింత ఎలివేట్ చేస్తాయి. అయితే క్లైమాక్స్ దగ్గర కాస్త ల్యాగ్ అనిపించే అవకాశం ఉంది. మొత్తానికి ఇది కథ కంటే హీరో ప్రెజెన్స్‌ పై నడిచే సినిమా. రణ్‌వీర్ నటన కోసం తప్పకుండా చూడదగ్గ యాక్షన్ ఎంటర్టైనర్. అలా అని హీరో పాత్రపై మొత్తం సినిమా ఉండదు. దేశం కోసం ఈ మధ్య ప్రాణాలు సైతం లెక్కచేయకుండా పోరాడిన అందరి కథలు ఇందులో ఉంటాయి. 

మొత్తానికి ధురంధర్ 2 సినిమా నిజంగా మన ఇండియన్ పర్ఫెక్ట్ స్పై సినిమా లాగే చెప్పుకోవాలి. ఈ సినిమా మొత్తం.. అంటే రణ్‌వీర్ సింగ్ ఒక్కడే. స్టార్ట్ నుంచి ఎండ్ వరకు ఫుల్‌గా డామినేట్ చేశాడు. హమ్జా క్యారెక్టర్‌లో ఎంటర్ అయ్యాక… “ఇంకెవరూ అవసరం లేదే!” అనిపించేలా వన్ మ్యాన్ షో తో అదరగొట్టాడు. యాక్షన్ సీన్స్‌లో పిచ్చిగా రగిలిపోయాడు… ఎమోషనల్ సీన్స్‌లో కూడా కంటతడి పెట్టిస్తాడు. ఈ క్యారెక్టర్ రణ్‌వీర్ సింగ్ కెరీర్‌ లో టాప్‌ లో ఉండేలా ఉంది.  

మాధవన్ తన క్యారెక్టర్ లో కూల్‌ గా సెట్ అయ్యాడు… సంజయ్ దత్, అర్జున్ రాంపాల్ కూడా ఓకే. అయితే ఒక్క హీరోయిన్‌ కు మాత్రం ఈ సినిమాలో స్కోప్ తక్కువే. ఇక సినిమా మొత్తం వయలెన్స్ హై లెవెల్‌లో ఉంటుంది. అది కూడా ఓ రేంజ్‌లోనే చూపించారు. మ్యూజిక్, BGM యాక్షన్ సీన్స్‌ను మరింత హైప్ చేస్తాయి. కానీ క్లైమాక్స్ దగ్గర కాస్త ల్యాగ్ ఫీలింగ్ వస్తుంది. ఓవరాల్ గా ఈ సినిమా మొత్తం హై వోల్టేజ్ ఆక్షన్ డ్రామాగా ఆడియన్స్ ని అలరిస్తుందనడంలో సందేహం లేదు. ముఖ్యంగా ఇండియన్ స్పై ఏజెంట్ నేపథ్యాన్ని, దేశభక్తితో కలిపి సరిహద్దుల బైట కూడా తెలీని యుద్ధాలు చాలా ఉన్నాయని ఆడియన్స్ కి చెప్పే ప్రయత్నం చేసారు.

‘ధురంధర్ 2’లో రణ్‌వీర్ సింగ్ తన నట విశ్వరూపాన్ని మరోసారి చాటుకున్నారు. హమ్జా పాత్రలో ఆరంభం నుంచి ముగింపు వరకు ఆకట్టుకుంటూ వన్ మ్యాన్ షోగా నిలిచారు. యాక్షన్ సన్నివేశాల్లో క్రూరత్వాన్ని, భావోద్వేగ దృశ్యాల్లో నిగూఢతను సమానంగా ప్రదర్శించి ప్రేక్షకులను మెప్పించారు. ఈ పాత్ర ఆయన కెరీర్‌లో ప్రత్యేక స్థానం సంపాదించుకునే అవకాశం ఉంది.

ఇతర పాత్రల్లో ఆర్. మాధవన్ ఇంటెలిజెన్స్ అధికారి పాత్రలో మెప్పించగా, సంజయ్ దత్, అర్జున్ రాంపాల్ తమ తమ పాత్రలకు న్యాయం చేశారు. సారా అర్జున్ పాత్రకు ప్రాధాన్యం తక్కువగా ఉన్నప్పటికీ, కనిపించిన మేరకు ఆకట్టుకుంది.

సినిమాలో యాక్షన్ సన్నివేశాలు, హింసాత్మక అంశాలు అధికంగా ఉన్నాయి. అయితే కథకు అనుగుణంగా దర్శకుడు వాటిని సమర్థవంతంగా వినియోగించారు. సంగీతం యాక్షన్ సన్నివేశాలకు బలం చేకూర్చింది. క్లైమాక్స్‌లో స్వల్పంగా ల్యాగ్ అనిపించినా, మొత్తం కథనం ఆసక్తికరంగా సాగుతుంది.

మొత్తానికి, ‘ధురంధర్ 2’ యాక్షన్, భావోద్వేగాల మేళవింపుగా ప్రేక్షకులను అలరించే చిత్రం. ముఖ్యంగా రణ్‌వీర్ సింగ్ నటన ఈ సినిమాకు ప్రధాన ఆకర్షణగా నిలుస్తుంది.

ఉస్తాద్ భగత్ సింగ్ సినిమా గురించి ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే బిలో యావరేజ్ కి తక్కువే. సినిమా చూస్తే ఒక విషయం క్లియర్‌ గా అర్థమవుతుంది. ఇది కథ చెప్పాలనుకున్న సినిమా కాదు, హీరోని సెలబ్రేట్ చేయాలనుకున్న సినిమా. సార్టింగ్ లో మాస్ ఎలివేషన్స్ బాగానే హైప్ క్రియేట్ చేస్తాయి… కానీ ఆ తర్వాత సినిమా స్టెడీగా పడిపోతూ ఉంటుంది. ఫస్టాఫ్‌లో కథ పెద్దగా కదలదు… సీన్స్ వస్తూ పోతూ ఉంటాయి కానీ మనకు కనెక్ట్ అయ్యే ఎమోషన్ కనిపించదు. పవన్ కళ్యాణ్ స్క్రీన్ మీద ఉన్నంత వరకూ ఓ ఎనర్జీ ఉంటుంది. కానీ ఆ ఎనర్జీకి సరిపోయే స్ట్రాంగ్ రైటింగ్ లేదు. ఒక్కోసారి మంచి మూమెంట్ వస్తుంది. వెంటనే ఫ్లో బ్రేక్ అయిపోతుంది. మంచి కథ లేదు, ఒక బలమైన విలన్ లేడు. ఒక సరైన కామెడీ కూడా లేదు, మ్యూజిక్ పరంగా పెద్దగా గుర్తుండిపోయేలా ఏమీ లేదు. డిఎస్పీ, థమన్ ఇద్దరూ డిస్సపాయింట్ చేసారు. సెకండాఫ్‌లో కొన్ని మాస్ మూమెంట్స్, వింటేజ్ వైబ్స్ వర్క్ అవుతాయి… కానీ అప్పటికే సినిమా మీద ఇంట్రెస్ట్ తగ్గిపోతుంది. అభిమానులకు కొన్ని హై మూమెంట్స్ ఉన్నాయి. మిగతావాళ్లకి మాత్రం ఇది జస్ట్ ఓ రొటీన్, హాఫ్-బేక్డ్ కమర్షియల్ సినిమా.

ఉస్తాద్ భగత్ సింగ్ సినిమా తేరి రీమేక్ కాదు... తేరి రీమేక్ కాదు.. దాని నుండి ఒకటి రెండు సీన్స్ మాత్రమే తీసుకుని దానికి పవన్ కళ్యాణ్ స్వాగ్ ని కలిపి ఫ్యాన్స్ ని సాటిస్ఫై చేద్దామని హరీష్ శంకర్ ట్రై చేసారు. నిజం చెప్పాలంటే… ఈ సినిమా స్టార్ట్ అయ్యాక కొంచెం టైమ్ వరకే హైప్ ఉంటుంది. ఆ తర్వాత “ఇంకా ఎంత ఉంది?” అనిపించే టైమ్ వస్తుంది. పవన్ కళ్యాణ్ ఎంట్రీ, కొన్ని మాస్ షాట్స్ బాగానే ఉంటాయి. కానీ అవే మళ్లీ మళ్లీ రిపీట్ అవుతుంటే బోర్ కొడుతుంది. కథ సంగతి అడగకండి… ఎక్కడో చూసిన స్టోరీని మళ్లీ కొత్తగా చూపించడానికి ట్రై చేసినట్టు ఉంటుంది. ఇక పవన్ కళ్యాణ్ వన్ మ్యాన్ షో తో సినిమాని ముందుకు తీసుకెళ్లాడు. అలాగే హీరోయిన్లు ఇద్దరూ ఎందుకున్నారో కూడా తెలీదు. ఫస్టాఫ్ చాలా స్లో… సెకండాఫ్‌లో కాస్త పికప్ ఉన్నా, మొత్తం సినిమాను లిఫ్ట్ చేయడానికి సరిపోదు. విలన్ ట్రాక్ అస్సలు పని చేయదు… డైలాగులు బాగున్నా, కథకి అవసరం లేనట్టు ఉంటాయి. ముఖ్యంగా ప్రస్తుత పాలిటిక్స్ కి రిలేటెడ్ గా ఉంటాయి. ఇక క్లైమాక్స్ లో ఫినిషింగ్ బాగున్నా ఏమాత్రం కిక్కివ్వదు.. ఓవరాల్ గా ఫ్యాన్స్ కోసమే ఈ సినిమా గాని, కామన్ ఆడియన్స్ రిజెక్ట్ చేసే అవకాశం ఎక్కువ.

ఉస్తాద్ భగత్ సింగ్ సినిమా మొత్తం చూస్తే ఒకటి క్లియర్ గా తెలుస్తుంది. ఇది కథ కోసం తీసిన సినిమా కాదు… పవన్ కళ్యాణ్ భజన కోసం తీసిన సినిమా అనిపిస్తుంది. ప్రతి సీన్‌ లో హీరో ఎలివేషన్, డైలాగ్, స్లోమోషన్… ఇదే రిపీట్ అవుతూ ఉంటుంది. కానీ ఆ ఎలివేషన్స్‌కు సరిపోయే కథ, ఎమోషన్ మాత్రం కనిపించవు. ఎక్కడైనా కథ ముందుకు వెళ్లాలంటే మళ్లీ భజన మోడ్ ఆన్ అవుతుంది. పవన్ కళ్యాణ్ ఎనర్జీ, స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్ టాప్ లెవెల్ . కానీ ఆ ఎనర్జీని స్ట్రాంగ్ సీన్స్‌లో వాడాల్సింది పోయి… ఎక్కడ పడితే అక్కడ ఎలివేషన్ షాట్స్‌తో వేస్ట్ చేసినట్టు అనిపిస్తుంది. అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా పవన్ కళ్యాణ్ నుండి ఈ మధ్య డాన్స్ మిస్ అవుతున్నారని చెప్పి ఇందులో మంచి డాన్స్ మూవ్స్ పెట్టించారు... ఆ ఫోకస్ ఎదో హరీష్ శంకర్ కంటెంట్ మీద కూడా పెట్టి ఉంటే బాగుంటుంది. విలన్ ట్రాక్ వీక్ గా ఉంది. కామెడీ అస్సలు వర్క్ కాలేదు, మ్యూజిక్ కూడా పెద్దగా హెల్ప్ కాలేదు. ఓవరాల్ గా సినిమాలో అసలు స్టోరీయే లేదన్నట్టు అనిపిస్తుంది.. ఫాన్స్ విషయానికి వస్తే... స్క్రీన్‌ప్లే పక్కన పెట్టి… హీరో భజన చూడాలనుకుంటే ఓకే.. ఇక నార్మల్ ఆడియన్స్ సంగతి సరే సరి.

ఉస్తాద్ భగత్ సింగ్ సినిమా చూడటం అంటే… ట్రైలర్ చూసిన తర్వాత ఎక్స్‌పెక్ట్ చేసినది ఒకటి, స్క్రీన్ మీద వచ్చినది ఇంకొకటి. మొదట్లో మాస్ ఎలివేషన్స్‌తో హైప్ క్రియేట్ చేస్తుంది… కానీ కొద్దిసేపటికి అసలు కథ ఎక్కడుంది అన్న డౌట్ స్టార్ట్ అవుతుంది. మొత్తం సినిమా చూసిన తర్వాత కూడా అదే డౌట్ క్లియర్ అవదు. స్టోరీ అనేది కొత్తదేమీ కాదు… పాత టెంప్లేట్‌ని మళ్లీ రీపీట్ చేసినట్టే ఉంటుంది. పవన్ కళ్యాణ్ ఎనర్జీ, స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్ మాత్రం టాప్. కానీ డైరెక్టర్ ఆ ఎనర్జీని ప్రాపర్‌గా యూజ్ చేసుకోలేకపోయాడు. ఒక్కోసారి మంచి సీన్ వస్తుంది… వెంటనే రెండు వీక్ సీన్స్ వచ్చి ఫ్లోని బ్రేక్ చేస్తాయి. విలన్ ట్రాక్ అసలు థ్రెట్ ఫీల్ ఇవ్వదు. కామెడీ కూడా పెద్దగా వర్క్ కాలేదు. మ్యూజిక్, BGM—లౌడ్‌గా ఉంటుంది కానీ ఇంపాక్ట్ మాత్రం జీరో. ఫస్టాఫ్ డ్రాగ్, సెకండాఫ్‌లో కొన్ని మాస్ మూమెంట్స్ ఉన్నా… మొత్తం సినిమాను సేవ్ చేయడానికి సరిపోవు. ఓవరాల్ గా ఇది ఫ్యాన్స్ కోసం చేసిన సేఫ్ గేమ్… కానీ ఆడియెన్స్‌కు కొత్తగా ఏమీ ఇవ్వలేదు. ఫ్యాన్స్ వరకు ఒకసారి థియేటర్ కి వెళ్లొచ్చు... నార్మల్ ఆడియన్స్ చూడడం కష్టమే.