Movie Reviews

ఇది ఒక అవుట్‌డేటెడ్ కామెడీ ఎంటర్‌టైనర్. స్టోరీ చాలా సింపుల్… శ్రీ విష్ణు మార్క్ వన్ లైనర్స్ మీదే సినిమా నడుస్తుంది. కానీ ఈసారి ఆ కామెడీ క్లిక్ కాలేదు. అదే డబ్బింగ్ స్టైల్, అదే టైమింగ్ రిపీట్ అవుతూ బోర్ ఫీలింగ్ ఇస్తుంది. ముఖ్యంగా మీమ్ రిఫరెన్స్‌లు, బ్యాక్‌గ్రౌండ్‌లో వచ్చే మీమ్ మ్యూజిక్ చాలా చోట్ల ఇరిటేట్ చేస్తాయి. నవ్వించే ప్రయత్నం ఎక్కువగా ఫోర్స్డ్‌గా అనిపిస్తుంది. పాటలు కూడా అసలు వర్కవుట్ కాలేదు… సినిమాకి ఫ్లోనే బ్రేక్ చేస్తాయి. ఇలాంటి సినిమాలకు పెద్ద స్టోరీ అవసరం లేదు… కానీ ఎంగేజింగ్ స్క్రీన్‌ప్లే, కన్సిస్టెంట్ కామెడీ మాత్రం అవసరం. ఇక్కడ అవే మిస్సయ్యాయి. కొన్ని సీన్స్ మాత్రమే నవ్విస్తాయి, మిగతా టైమ్ డ్రాగ్ ఫీలింగ్ వస్తుంది. శ్రీ విష్ణు తన వంతు ట్రై చేసినా… సినిమా మొత్తాన్ని సేవ్ చేయలేకపోయాడు. Overall: లైట్‌గా వెళ్తే కూడా అంతగా వర్కవుట్ కాదు.

సినిమా గురించి స్ట్రైట్‌గా చెప్పాలంటే — ఇది పక్కా ఫుల్ మీల్స్ ఎంటర్టైనర్. మెగాస్టార్ చిరంజీవి గారు ఎనర్జీతో, స్వాగ్‌తో స్క్రీన్ మీద అదరగొట్టేశారు. ఆయన టైమింగ్, ఎక్స్‌ప్రెషన్స్, కామెడీ టచ్ — అన్నీ కలిసి సినిమా మొత్తానికి మెయిన్ హైలైట్‌గా నిలిచాయి. దర్శకుడు అనిల్ రావిపూడి తన స్టైల్‌కు తగ్గట్టుగానే ఫ్యామిలీ + మాస్ + కామెడీ ఎలిమెంట్స్ అన్నింటినీ బాగా మిక్స్ చేశాడు. ఫస్ట్ హాఫ్ మొత్తం లైట్ హ్యూమర్, ఫన్ సీన్స్‌తో ఫాస్ట్‌గా వెళ్లిపోతుంది. ఎక్కడా బోర్ అనిపించదు. చిరంజీవి గారి కామెడీ టైమింగ్ అయితే థియేటర్‌లో నవ్వుల జాతర సృష్టిస్తుంది. హీరోయిన్ నయనతార పాత్ర గ్లామర్‌తో పాటు నటన పరంగా కూడా బాగా వర్క్ అయ్యింది. చిరంజీవి – నయనతార కాంబినేషన్ స్క్రీన్‌పై చాలా ఫ్రెష్‌గా అనిపిస్తుంది. వారి మధ్య వచ్చే సీన్స్ సినిమాకు మంచి ప్లస్. సెకండ్ హాఫ్‌లో ఎమోషన్, ఫ్యామిలీ సెంటిమెంట్ బాగా పండాయి. క్లైమాక్స్ దగ్గర ఇచ్చిన మెసేజ్ కూడా బాగుంది. బ్యాక్‌గ్రౌండ్ మ్యూజిక్, పాటలు సినిమాకు మంచి ఎనర్జీని అందించాయి. మొత్తానికి ఇది థియేటర్‌లో కూర్చొని హాయిగా ఎంజాయ్ చేయాల్సిన సినిమా. మాస్, ఫ్యామిలీ, యూత్ — అందరికీ ఫుల్ కనెక్ట్ అవుతుంది.

ఫ్రెండ్స్… ఈ సినిమా గురించి స్ట్రైట్‌గా చెప్పాలంటే — ఇది ఒక పక్కా కమర్షియల్ ఎంటర్టైనర్. హీరోగా చిరంజీవి గారు, దర్శకుడిగా అనిల్ రావిపూడి, హీరోయిన్‌గా నయనతార — ఈ కాంబినేషన్ అంటేనే అంచనాలు భారీగా ఉంటాయి. ఆ అంచనాలను ఎంటర్టైన్మెంట్ పరంగా ఈ సినిమా చాలావరకు మీట్ చేస్తుంది. స్టార్టింగ్ నుంచి కథ లైట్ టోన్‌లో సాగుతూ ఆడియన్స్‌ను ఎంగేజ్ చేస్తుంది. ఫస్ట్ హాఫ్ మొత్తం ఫుల్ ఎంటర్టైనింగ్ మోడ్‌లో ఉంటుంది. చిరంజీవి గారి స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్, కామెడీ టైమింగ్, డైలాగ్ డెలివరీ సినిమాకు మేజర్ ప్లస్. మాస్ ఆడియన్స్‌కు ఫుల్ కనెక్ట్ అయ్యే మోమెంట్స్ చాలానే ఉన్నాయి. నయనతార పాత్ర గ్లామర్‌తో పాటు స్ట్రాంగ్ ప్రెజెన్స్‌తో కథకు మంచి సపోర్ట్ ఇస్తుంది. సెకండ్ హాఫ్‌లో కొంచెం సీరియస్ టోన్ వచ్చినా, ఎమోషనల్ సీన్స్ బాగా వర్క్ అవుతాయి. క్లైమాక్స్ దగ్గర ఇచ్చిన మెసేజ్ కూడా బాగుంది. అనిల్ రావిపూడి స్టైల్‌లో కామెడీ + కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ మిక్స్ చేసి సినిమా నడిపించాడు. మొత్తానికి ఇది థియేటర్‌లో కూర్చొని హాయిగా ఎంజాయ్ చేసే సినిమా. మాస్, ఫ్యామిలీ, యూత్ — అందరికీ కనెక్ట్ అయ్యే పక్కా కమర్షియల్ ప్యాకేజ్. ఫైనల్ టాక్: ఫుల్ ఎంటర్టైన్మెంట్ — మెగా ఫ్యాన్స్‌కు మస్ట్ వాచ్

శాంబాల సినిమా ఒక మిస్టరీ – థ్రిల్లర్ – స్పిరిచువల్ ఎలిమెంట్స్ మేళవింపుతో రూపొందిన ఇంట్రెస్టింగ్ కాన్సెప్ట్. కొత్త తరహా కథతో ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకునే ప్రయత్నం దర్శకుడు బాగా చేశారు. ప్రారంభం నుంచే ఆసక్తికరమైన సన్నివేశాలతో కథ ముందుకు సాగుతుంది. సినిమా కథలో సస్పెన్స్ ప్రధాన బలంగా నిలుస్తుంది. ప్రతి సీన్‌లో కొత్త మలుపులు, అనూహ్యమైన ట్విస్టులు ప్రేక్షకులను సీట్లకు కట్టిపడేస్తాయి. ముఖ్యంగా ఫస్ట్ హాఫ్‌లో మిస్టరీ ఎలిమెంట్స్ బలంగా వర్క్ అవుతాయి. సెకండ్ హాఫ్‌లో ఎమోషన్, ఆధ్యాత్మికతను జోడిస్తూ కథను మరింత లోతుగా తీసుకెళ్లారు. నటీనటుల ప్రదర్శన సహజంగా ఉండి, పాత్రలకు పూర్తి న్యాయం చేశారు. ముఖ్యంగా ప్రధాన పాత్రలో నటించిన నటుడు తన భావోద్వేగాలు, ఇంటెన్స్ ఎక్స్‌ప్రెషన్స్‌తో మెప్పించాడు. బ్యాక్‌గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ థ్రిల్‌ను పెంచుతూ, సన్నివేశాలకు అదనపు బలం ఇచ్చింది. సినిమాటోగ్రఫీ విజువల్‌గా ఆకట్టుకునేలా ఉంది. కొన్ని చోట్ల కథ నెమ్మదిగా సాగినట్లు అనిపించినా, క్లైమాక్స్‌లో వచ్చే రివీల్ ఆ లోటును కప్పిపుచ్చుతుంది. మొత్తం మీద శాంబాల ఒక డిఫరెంట్ కాన్సెప్ట్‌తో రూపొందిన ఆసక్తికరమైన థ్రిల్లర్. మిస్టరీ, స్పిరిచువల్ డ్రామా ఇష్టపడే ప్రేక్షకులకు ఇది మంచి అనుభూతిని అందిస్తుంది.

సుహాస్ నుంచి మరో న్యాచురల్ పెర్ఫార్మెన్స్ — అదే హే బల్వంత్. కామెడీ కాన్సెప్ట్‌ను ఆధారంగా చేసుకుని దర్శకుడు గోపీ ఆచార తెరకెక్కించిన ఈ చిత్రం యూత్‌కు ఫుల్ కనెక్ట్ అవుతుంది. కాలేజీ బ్యాక్‌డ్రాప్, ఫ్రెండ్‌షిప్ ట్రాక్, రొమాంటిక్ సీన్స్ అన్నీ కలిపి ఒక పక్కా ఎంటర్టైనర్‌గా మలిచారు.సుహాస్ పాత్రకు పూర్తి న్యాయం చేశారు. అతడి డైలాగ్ డెలివరీ, కామెడీ టైమింగ్ బాగా వర్క్ అయ్యాయి. శివాని నగరం పాత్ర గ్లామర్‌తో పాటు నటన పరంగా కూడా మెప్పిస్తుంది. వీరిద్దరి కెమిస్ట్రీ స్క్రీన్‌పై నేచురల్‌గా కనిపిస్తుంది. ఫస్ట్ హాఫ్‌లో లాఫింగ్ ట్రాక్ ప్రేక్షకులను నవ్వుల్లో ముంచేస్తుంది. సెకండ్ హాఫ్‌లో వచ్చే ఎమోషనల్ ట్విస్ట్ సినిమాకు మంచి బలం. ఎక్కడా బోర్ ఫీలింగ్ రాకుండా స్క్రీన్‌ప్లే డిజైన్ చేశారు. వివేక్ సాగర్ సంగీతం ట్రెండీగా ఉంది. పాటలు రీల్స్‌కు పర్ఫెక్ట్‌గా సరిపోతాయి. BGM సన్నివేశాలకు అదనపు ఎలివేషన్ ఇస్తుంది. మొత్తానికి హే బల్వంత్ యూత్‌కు ఫుల్ మీల్స్ లాంటి ఎంటర్టైనర్. నవ్వులు, ఎమోషన్, లవ్ — అన్నీ కలిసిన ప్యాకేజీ.

హే బల్వంత్ ఒక ఫ్రెష్ కామెడీ కాన్సెప్ట్‌తో రూపొందిన ఎంటర్టైనర్. దర్శకుడు గోపీ ఆచార కథను సింపుల్‌గా తీసుకుని, నవ్వులు పూయించే స్క్రీన్‌ప్లేతో ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకున్నారు. సుహాస్ బల్వంత్ పాత్రలో మరోసారి తన సహజ నటనతో మెప్పించారు. కామెడీ టైమింగ్, ఎమోషన్ రెండింటినీ ఈక్వెల్ ప్రదర్శించారు. శివాని నగరం పాత్ర కథకు మంచి బలాన్నిచ్చింది. ఆమె స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్, ఎక్స్‌ప్రెషన్స్ ఫ్రెష్‌గా ఉన్నాయి. హీరో-హీరోయిన్ మధ్య వచ్చే సన్నివేశాలు ఆకట్టుకునేలా ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా ఫస్ట్ హాఫ్ మొత్తం నవ్వులతో నిండిపోయింది. సెకండ్ హాఫ్‌లో ఎమోషన్‌తో పాటు మెసేజ్ కూడా బాగా వర్క్ అయ్యింది. వివేక్ సాగర్ సంగీతం సినిమాకు ప్రధాన హైలైట్. పాటలు కథలో సహజంగా మిళితమై ఉన్నాయి. బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ సన్నివేశాలకు సరైన ఇంపాక్ట్ ఇచ్చింది. సినిమాటోగ్రఫీ క్లీన్‌గా ఉండగా, ఎడిటింగ్ కూడా కథా ప్రవాహాన్ని నిలబెట్టింది.మొత్తానికి హే బల్వంత్ ఒక ఫీల్ గుడ్ కామెడీ డ్రామా. కుటుంబ ప్రేక్షకులకు, యువతకు మంచి వినోదాన్ని అందించే సినిమా. నవ్వుతూ, హాయిగా థియేటర్ నుంచి బయటకు వచ్చేలా చేసే చిత్రమిది.

చీకటిలో (Cheekatilo) అనే టైటిల్‌కే తగ్గట్టుగా సినిమా పూర్తిగా డార్క్ టోన్‌లో సాగుతుంది. స్టార్ట్ నుంచి ఎండ్ వరకు ఒక హేవీ మూడ్‌ను క్యారీ చేస్తుంది. డైరెక్టర్ Sharan Koppisetty ఈ సినిమాను కమర్షియల్ ఫార్మాట్‌లో కాకుండా కంటెంట్ డ్రివెన్ స్టైల్‌లో తీసుకెళ్లే ప్రయత్నం చేశారు. మొదటి 20–30 నిమిషాలు క్యారెక్టర్స్ సెటప్, వాతావరణ నిర్మాణం మీదే ఫోకస్ ఉంటుంది. ఈ బిల్డ్-అప్ కొంతమందికి ఆసక్తికరంగా అనిపిస్తే, మరికొంతమందికి స్లోగా అనిపించే అవకాశం ఉంది. సినిమా అసలు బలం మెయిన్ క్యారెక్టర్ చుట్టూ తిరిగే ఎమోషనల్ లేయర్స్. ఇక్కడ Sobhita Dhulipala పూర్తిగా సినిమాను మోస్తుంది. ఆమె స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్ చాలా కంట్రోల్డ్, అండర్‌ప్లే స్టైల్‌లో ఉంటుంది. ఓవర్ డ్రామా లేకుండా కళ్లతోనే ఎక్స్‌ప్రెషన్స్ ఇవ్వడం ఆమె ప్లస్. కొన్ని సైలెంట్ సీన్స్‌లో డైలాగ్ కన్నా ఎక్స్‌ప్రెషన్ ఎక్కువ ఇంపాక్ట్ ఇస్తుంది. టెక్నికల్‌గా చూస్తే సినిమాటోగ్రఫీ హైలైట్. లో లైటింగ్, షాడో ఫ్రేమ్స్ కథకు సరిపోయే మూడ్ క్రియేట్ చేస్తాయి. బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ కూడా సబ్టిల్‌గా ఉంటుంది కానీ స్క్రీన్‌ప్లే మరింత క్రిస్ప్‌గా ఉంటే థ్రిల్ ఫ్యాక్టర్ ఇంకాస్త పెరిగేది. క్లైమాక్స్ ఓకే — కానీ షాకింగ్ కాదు. మొత్తం మీద ఇది మాస్ థ్రిల్లర్ కాదు

చీకటిలో (Cheekatilo) అంటేనే డార్క్ టోన్, ఇంటెన్స్ మూడ్. అదే ఫీల్‌ని మొదటి సీన్ నుంచే సెట్ చేస్తాడు డైరెక్టర్ Sharan Koppisetty. సినిమా స్లో బర్న్ థ్రిల్లర్ స్టైల్‌లో సాగుతుంది. పెద్దగా హడావుడి లేకుండా కథ క్రమంగా డెవలప్ అవుతుంది. కానీ ఇక్కడే మైనస్ కూడా ఉంది — ఎవరైనా ఫాస్ట్ పేస్ థ్రిల్లర్ ఎక్స్‌పెక్ట్ చేస్తే కొంచెం బోర్ ఫీలయ్యే ఛాన్స్ ఉంది. మెయిన్ లీడ్‌గా Sobhita Dhulipala పూర్తిగా సినిమాను తన భుజాల మీద మోసింది. ఆమె స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్, కూల్ కానీ ఇంటెన్స్ ఎక్స్‌ప్రెషన్స్ బాగుంటాయి. కొన్ని సైలెంట్ సీన్స్‌లో ఆమె కళ్లే మాట్లాడతాయి. కానీ కథలో ఉన్న ట్విస్టులు చాలా మందికి ప్రిడిక్టబుల్‌గా అనిపించవచ్చు. టెక్నికల్‌గా మాత్రం సినిమా క్లాస్‌గా ఉంటుంది. ఓవరాల్‌గా — స్టైలిష్ కానీ పూర్తిగా థ్రిల్ ఇవ్వని క్రైమ్ డ్రామా.

బైసన్ (Bison) ఒక రియలిస్టిక్ స్పోర్ట్స్ డ్రామాగా నిలుస్తుంది. Dhruv Vikram తన పాత్ర కోసం చేసిన శారీరక మార్పులు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. దర్శకుడు Mari Selvaraj గ్రామీణ నేపథ్యాన్ని సహజంగా చూపించారు. కథలో క్రీడా ప్రపంచంలోని కష్టాలు, సామాజిక అసమానతలు ప్రధానంగా కనిపిస్తాయి. సహాయ నటీనటులు కూడా తమ పాత్రలకు న్యాయం చేశారు. సంగీతం భావోద్వేగాలను ఎలివేట్ చేస్తుంది. సినిమాటోగ్రఫీ గ్రామీణ వాతావరణాన్ని అద్భుతంగా పట్టుకుంది. కొంతవరకు కథ ముందే ఊహించగలిగినా, ప్రదర్శనలో కొత్తదనం ఉంది. సెకండ్ హాఫ్‌లో వచ్చే కీలక సన్నివేశాలు ప్రేక్షకులను కట్టిపడేస్తాయి. క్లైమాక్స్ స్ఫూర్తిదాయకంగా ఉంటుంది. మొత్తం మీద ఇది క్రీడా నేపథ్యంలో వచ్చిన ఒక శక్తివంతమైన చిత్రం. కానీ స్క్రీన్ ప్లే పరంగా అంత ఇంప్రెస్ చేయలేదు. అలాగే స్టోరీ లో కథ గేమ్ కంటే, క్యాస్ట్ గొడవల గురించే ఎక్కువ చూపించారు. ఇది కథకు మైనస్ అయింది.

బైసన్ (Bison) ఒక రియలిస్టిక్ స్పోర్ట్స్ డ్రామాగా నిలుస్తుంది. Dhruv Vikram తన పాత్ర కోసం చేసిన శారీరక మార్పులు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. దర్శకుడు Mari Selvaraj గ్రామీణ నేపథ్యాన్ని సహజంగా చూపించారు. కథలో క్రీడా ప్రపంచంలోని కష్టాలు, సామాజిక అసమానతలు ప్రధానంగా కనిపిస్తాయి. సహాయ నటీనటులు కూడా తమ పాత్రలకు న్యాయం చేశారు. సంగీతం భావోద్వేగాలను ఎలివేట్ చేస్తుంది. సినిమాటోగ్రఫీ గ్రామీణ వాతావరణాన్ని అద్భుతంగా పట్టుకుంది. కొంతవరకు కథ ముందే ఊహించగలిగినా, ప్రదర్శనలో కొత్తదనం ఉంది. సెకండ్ హాఫ్‌లో వచ్చే కీలక సన్నివేశాలు ప్రేక్షకులను కట్టిపడేస్తాయి. క్లైమాక్స్ స్ఫూర్తిదాయకంగా ఉంటుంది. మొత్తం మీద ఇది క్రీడా నేపథ్యంలో వచ్చిన ఒక శక్తివంతమైన చిత్రం.

కిరణ్ అబ్బవరం నటించిన “కే–రాంప్” సినిమా ఒక లైన్‌లో చెప్పాలంటే – ఐడియా ఉంది, కానీ ఎగ్జిక్యూషన్ మిస్ అయింది. సినిమా మొదలైనప్పటి నుంచి డైరెక్టర్ ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నాడో అర్థమవుతుంది, కానీ దాన్ని స్క్రీన్ మీద బలంగా చూపించడంలో తడబడినట్టు అనిపిస్తుంది. కథ కొత్తదేమీ కాదు, మనం ఇంతకుముందే చాలా సినిమాల్లో చూసిన ఫార్ములానే. ఫస్ట్ హాఫ్ కొంచెం ఎంగేజింగ్‌గా ఉన్నా, సెకండ్ హాఫ్ వచ్చేసరికి స్క్రీన్‌ప్లే పూర్తిగా డౌన్ అయిపోతుంది. కిరణ్ అబ్బవరం పెర్ఫార్మెన్స్ విషయానికి వస్తే, తన స్టైల్‌లోనే చేశాడు. కొన్ని సీన్స్‌లో ఎమోషన్ వర్క్ అవుతుంది, కానీ చాలా చోట్ల ఓవర్ ఇంటెన్స్‌గా అనిపిస్తుంది. సపోర్టింగ్ క్యారెక్టర్స్‌కు సరైన ఇంపార్టెన్స్ ఇవ్వలేదు. మ్యూజిక్ పెద్దగా గుర్తుండిపోయేది కాదు, బీజీఎం కూడా సీన్స్‌ని ఎలివేట్ చేయలేకపోయింది. మొత్తానికి “కే–రాంప్” ఒక యావరేజ్ సినిమా.

కిరణ్ అబ్బవరం నటించిన “కే–రాంప్” సినిమా అంటే ముందే ఓ రేంజ్ ఎక్స్‌పెక్టేషన్స్ ఉంటాయి. కానీ సినిమా స్టార్ట్ అయిన కొద్ది నిమిషాలకే క్లారిటీ వచ్చేస్తుంది – ఇది పూర్తిగా మాస్‌కు మాత్రమే కనెక్ట్ అయ్యే ప్రయత్నం. కిరణ్ అబ్బవరం యాక్టింగ్ విషయానికి వస్తే, తన పాత సినిమాల్లో చూసిన అదే ఎనర్జీ, అదే బాడీ లాంగ్వేజ్. కొన్ని సీన్స్‌లో బాగానే సెట్ అయ్యాడు కానీ కొత్తదనం మాత్రం మిస్ అయింది. కథ చాలా సింపుల్, ప్రెడిక్టబుల్‌గా నడుస్తుంది. స్క్రీన్‌ప్లే ఇంకాస్త టైట్‌గా ఉంటే బాగుండేదనిపిస్తుంది. డైరెక్షన్ పరంగా చెప్పాలంటే, కొన్ని సీన్స్ ఎలివేషన్ బాగా వర్క్ అయ్యాయి కానీ మధ్యలో లాగ్ ఫీల్ ఎక్కువ. విలన్ క్యారెక్టర్‌కు సరైన డెప్త్ లేకపోవడం మైనస్. పాటలు ఓకే అనిపిస్తాయి కానీ బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ ఇంకాస్త బెటర్‌గా ఉండాల్సింది. మొత్తానికి “కే–రాంప్” సినిమా కిరణ్ అబ్బవరం అభిమానులకు ఒకసారి చూసేలా ఉంటుంది, కానీ జనరల్ ఆడియన్స్‌కు మాత్రం పెద్దగా ఇంప్రెస్ చేయదు. థియేటర్‌కి వెళ్లాలా వద్దా అనేది మీ అంచనాల మీదే ఆధారపడి ఉంటుంది.