Movie Reviews

కిరణ్ అబ్బవరం నటించిన “కే–రాంప్” సినిమా అంటే ముందే ఓ రేంజ్ ఎక్స్‌పెక్టేషన్స్ ఉంటాయి. కానీ సినిమా స్టార్ట్ అయిన కొద్ది నిమిషాలకే క్లారిటీ వచ్చేస్తుంది – ఇది పూర్తిగా మాస్‌కు మాత్రమే కనెక్ట్ అయ్యే ప్రయత్నం. కిరణ్ అబ్బవరం యాక్టింగ్ విషయానికి వస్తే, తన పాత సినిమాల్లో చూసిన అదే ఎనర్జీ, అదే బాడీ లాంగ్వేజ్. కొన్ని సీన్స్‌లో బాగానే సెట్ అయ్యాడు కానీ కొత్తదనం మాత్రం మిస్ అయింది. కథ చాలా సింపుల్, ప్రెడిక్టబుల్‌గా నడుస్తుంది. స్క్రీన్‌ప్లే ఇంకాస్త టైట్‌గా ఉంటే బాగుండేదనిపిస్తుంది. డైరెక్షన్ పరంగా చెప్పాలంటే, కొన్ని సీన్స్ ఎలివేషన్ బాగా వర్క్ అయ్యాయి కానీ మధ్యలో లాగ్ ఫీల్ ఎక్కువ. విలన్ క్యారెక్టర్‌కు సరైన డెప్త్ లేకపోవడం మైనస్. పాటలు ఓకే అనిపిస్తాయి కానీ బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ ఇంకాస్త బెటర్‌గా ఉండాల్సింది. మొత్తానికి “కే–రాంప్” సినిమా కిరణ్ అబ్బవరం అభిమానులకు ఒకసారి చూసేలా ఉంటుంది, కానీ జనరల్ ఆడియన్స్‌కు మాత్రం పెద్దగా ఇంప్రెస్ చేయదు. థియేటర్‌కి వెళ్లాలా వద్దా అనేది మీ అంచనాల మీదే ఆధారపడి ఉంటుంది.

రాహుల్ రవీంద్రన్ దర్శకత్వంలో వచ్చిన ది గర్ల్‌ఫ్రెండ్ మంచి ఉద్దేశంతో తీసిన సినిమా అయినా, స్క్రీన్‌పై పూర్తిగా స్ట్రాంగ్ ఇంపాక్ట్ ఇవ్వలేకపోయింది. కథలో కొత్తదనం పెద్దగా లేకపోవడం, ముఖ్యంగా మొదటి సగం చాలా స్లోగా నడవడం పెద్ద మైనస్. ప్రేమ, పాజెసివ్‌నెస్, టాక్సిక్ రిలేషన్‌షిప్ లాంటి సీరియస్ టాపిక్స్ తీసుకున్నా, వాటిని ఇంకా షార్ప్‌గా చూపించాల్సింది. రష్మిక మందన్న నటన బాగుంది, ఎమోషనల్ సీన్స్‌లో ఆమె నిజాయితీ కనిపిస్తుంది. కానీ ఆమె క్యారెక్టర్ గ్రోత్ కొంచెం రిపిటేటివ్‌గా అనిపిస్తుంది. దీక్షిత్ శెట్టి పాత్రకి సరైన డెప్త్ ఇవ్వలేదు అనిపిస్తుంది, అందుకే అతని ప్రవర్తనకు సరైన జస్టిఫికేషన్ రాకపోతుంది. స్క్రీన్‌ప్లే చాలా చోట్ల ల్యాగ్ అవుతుంది, కొన్ని సీన్స్ కేవలం మెసేజ్ చెప్పడానికే పెట్టినట్టు అనిపిస్తాయి. బ్యాక్‌గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ ఓకే అనిపించినా, గుర్తుండిపోయేలా ఏమీ లేదు. క్లైమాక్స్ కూడా ఆశించినంత స్ట్రాంగ్‌గా కాకుండా సేఫ్‌గా ముగించారు. మొత్తానికి ఇది ఎంటర్‌టైన్ చేసే సినిమా కంటే, ఒక అవగాహన కలిగించే ప్రయత్నం చేసిన సినిమా. కానీ ఆ ప్రయత్నం పూర్తిగా క్లిక్ కాలేదు. పేషెన్స్ ఉన్నవాళ్లకి ఓసారి చూడొచ్చు, కానీ హై ఎక్స్‌పెక్టేషన్స్‌తో వెళ్తే నిరాశే.

రాహుల్ రవీంద్రన్ దర్శకత్వంలో వచ్చిన ది గర్ల్‌ఫ్రెండ్ ఒక రెగ్యులర్ లవ్ స్టోరీ కాదు. ఇది ఒక అమ్మాయి జీవితంలో ప్రేమ ఎలా పాజెసివ్‌నెస్‌గా మారుతుందో చూపించే రియలిస్టిక్ డ్రామా. రష్మిక మందన్న భూమి పాత్రలో అదిరిపోయే పెర్ఫార్మెన్స్ ఇచ్చింది. ఆమె ఎమోషనల్ గ్రోత్, సెల్ఫ్ రెస్పెక్ట్ కోసం చేసే పోరాటం చాలా నేచురల్‌గా ఉంటుంది. దీక్షిత్ శెట్టి పాత్ర కొంచెం అన్‌కంఫర్టబుల్‌గా ఫీల్ అయ్యేలా రాసారు – అదే ఈ సినిమా ప్లస్ పాయింట్. కొన్ని సీన్లలో నెమ్మదితనం ఉన్నా, మెసేజ్ మాత్రం స్ట్రాంగ్. ఈ జనరేషన్ రిలేషన్‌షిప్స్‌లో ఉన్న రెడ్ ఫ్లాగ్స్‌ని క్లియర్‌గా చూపించిన సినిమా ఇది. ఓవరాల్ గా ఆడియన్స్ ని ఆలోచింపజేసే లవ్ డ్రామా గా ది గర్ల్ ఫ్రెండ్ ని చెప్పుకోవచ్చు. అయితే ఒక వర్గం ఆడియన్స్ ని మాత్రమే సినిమా తీసినట్టు ఉంటుంది. ఫలితంగా కమర్షియల్ గా ఆడియన్స్ కి అంతగా కనెక్ట్ అవకపోవచ్చు.

ఎనుగు తొండం – ఘటికాచలం రవిబాబు కెరీర్‌లో మరో ప్రయోగాత్మక చిత్రం. గతంలో పార్టీ, ఆడవాళ్లు మీకు జోహార్లు లాంటి విభిన్న సినిమాలు చేసిన ఆయన, ఈసారి పూర్తిగా సీరియస్ నోట్లోకి వెళ్లాడు. నరేష్ లీడ్ రోల్‌లో తన అనుభవాన్ని పూర్తి స్థాయిలో ఉపయోగించాడు. కొన్ని సీన్స్‌లో ఆయన ఎక్స్‌ప్రెషన్స్ సినిమాకే హైలైట్. కథ నెమ్మదిగా సాగినా, కొన్ని కీలక ఘట్టాలు బలంగా ఉంటాయి. బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ సినిమాకి మంచి ఇంపాక్ట్ ఇస్తుంది. కానీ ఫస్ట్ హాఫ్‌లో ల్యాగ్ స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. కొన్ని సీన్స్ ఎడిట్ చేసి ఉంటే పేస్ మెరుగయ్యేది. రవిబాబు గత సినిమాల్లో ఉన్న సర్ప్రైజ్ ఫ్యాక్టర్ ఇక్కడ కొంచెం తక్కువ. అయినప్పటికీ, కంటెంట్ బేస్డ్ సినిమాలు ఇష్టపడేవారు ఓసారి చూడవచ్చు.

రవిబాబు దర్శకత్వంలో వచ్చిన ఎనుగు తొండం – ఘటికాచలం ఆయన పాత సినిమాల మాదిరిగానే డార్క్, రియలిస్టిక్ టోన్‌లో సాగుతుంది. అనసూయ, అమరావతి, అవును లాంటి సినిమాల్లో కనిపించిన ఇంటెన్సిటీ ఇక్కడ కూడా కనిపిస్తుంది. సీనియర్ నటుడు నరేష్ మెయిన్ లీడ్‌లో చాలా మెచ్యూర్డ్ పెర్ఫార్మెన్స్ ఇచ్చాడు. కథ పెద్దగా కొత్తగా లేకపోయినా, పాత్రలోని భావోద్వేగాలను నరేష్ బాగా పండించాడు. బ్యాక్‌గ్రౌండ్ మ్యూజిక్, సినిమాటోగ్రఫీ సినిమాకి సరైన మూడ్‌ని సెట్ చేశాయి. అయితే రవిబాబు మార్క్ షాకింగ్ సీన్స్ కొన్ని చోట్ల ఓవర్‌గా అనిపిస్తాయి. స్క్రీన్‌ప్లే స్లోగా మారి ప్రేక్షకుల సహనాన్ని పరీక్షిస్తుంది. సపోర్టింగ్ క్యాస్ట్‌కి తక్కువ స్కోప్ ఉంది. క్లైమాక్స్ ఇంకాస్త షార్ప్‌గా ఉంటే బాగుండేది. మొత్తానికి, ఇది రవిబాబు స్టైల్ ఇష్టపడేవారికి నచ్చే సినిమా.

రవిబాబు దర్శకత్వంలో వచ్చిన ఎనుగు తొండం – ఘటికాచలం ఒక సీరియస్, రా టోన్‌తో తెరకెక్కిన సినిమా. సీనియర్ నటుడు నరేష్ మెయిన్ లీడ్‌గా కనిపించడం ఈ సినిమాకు పెద్ద ప్లస్. ఆయన నటనలో సహజత్వం, అనుభవం స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. ముఖ్యంగా ఎమోషనల్ మరియు ఇంటెన్స్ సీన్స్‌లో నరేష్ క్యారీ చేసిన విధానం ప్రశంసనీయం. రవిబాబు తన స్టైల్‌లో కథను నేరుగా చెప్పే ప్రయత్నం చేశాడు, కానీ కొన్ని చోట్ల అదే స్టైల్ భారంగా అనిపిస్తుంది. కథ కొత్తదేమీ కాకపోయినా, ట్రీట్‌మెంట్ కొంతవరకు ఆకట్టుకుంటుంది. బ్యాక్‌గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ కొన్ని కీలక సన్నివేశాలకు బలం ఇచ్చింది. సినిమాటోగ్రఫీ కూడా వాతావరణాన్ని బాగా చూపించింది. అయితే స్క్రీన్‌ప్లే స్లోగా సాగడం, కొన్ని సీన్స్ అనవసరంగా లాగినట్టు అనిపిస్తాయి. సపోర్టింగ్ క్యారెక్టర్స్‌కు సరైన డెవలప్‌మెంట్ లేకపోవడం మైనస్. క్లైమాక్స్ ఇంకా బలంగా ఉండి ఉంటే ఇంపాక్ట్ పెరిగేది. మొత్తం మీద, లోపాలు ఉన్నప్పటికీ నటనను ఇష్టపడే వారికి ఓసారి చూడదగిన సినిమా.

ప్రెసెంట్ జెనరేషన్ లో యూత్ లో ఉన్న సాధారణ ప్రాబ్లెమ్ సంతాన లేమి, లేదా స్పెర్మ్ కౌంట్ తగ్గుదల. ఇలాంటి సమస్యల్లో ఎక్కువ మానసిక ఒత్తిడికి గురైన వాళ్ళకి, ముఖ్యంగా సాఫ్ట్ వేర్ ఎంప్లొయ్స్ ఈ ప్రాబ్లెమ్ తో సఫర్ అవుతున్నారు. అలాంటి వాళ్ళని అలర్ట్ చేయడానికి సంతాన ప్రాప్తిరస్తు సినిమా బాగా యూస్ అవుతుంది. ఇక మెయిన్ లీడ్ విక్రాంత్, చాందిని చౌదరి డీసెంట్ పెర్ఫార్మన్స్ తో మెప్పించారు. అండ్ సంజీవ్ రెడ్డి తీసుకున్న స్టోరీ పాయింట్ బాగున్నా, స్క్రీన్ ప్లే పరంగా ల్యాగ్ అయింది. ఫస్ట్ హాఫ్ ఎంటర్టైన్ చేస్తుంది. అండ్ సెకండ్ హాఫ్ కూడా ఎంటర్టైనింగ్ గా ఉన్నా కూడా, ల్యాగ్ ఫీల్ వస్తుంది. క్లైమాక్స్ విషయంలో డైరెక్టర్ ఇంకొంచెం ఇంట్రస్టింగ్ గా రాసుంటే ఆడియన్స్ మంచి ఫీల్ తో బయిటికి వచ్చేవారు.

మలయాళంలో సక్సెస్ అయిన 'జయ జయ జయ జయహే' సినిమాకి రీమేక్ గా వచ్చిన ఓం శాంతి శాంతి శాంతిః మూవీ ఒక రీమేక్ అయినా, తెలుగు నేటివిటీ కి తగ్గట్టు మార్చి ఆడియన్స్ ముందుకు తెచ్చారు కాబట్టి, ఆల్రెడీ చూసిన ఆడియన్స్ అంతగా ఈ సినిమాకు కనెక్ట్ కారని చెప్పాలి. కానీ రెగ్యులర్ మూవీ లవర్స్, టెక్నికల్ ఎలిమెంట్స్ కావాలనుకున్న ఆడియన్స్, అలాగే తెలుగు నేటివిటీ మూవీ లవర్స్ ఈ సినిమా ట్రై చేయొచ్చు. తరుణ్ భాస్కర్, ఈషా రెబ్బ పెర్ఫార్మన్స్ లో నేచురాలిటీ కనిపిస్తుంది. వాళ్ళ రోల్స్ కోసం ఎఫర్ట్స్ బాగానే పెట్టారు. ఫన్ ఎలిమెంట్స్ కూడా ఇంప్రెస్ చేస్తాయి. బట్ మూవీ లో ఫ్రెష్ ఫీలింగ్ మిస్ అయింది. కొంచెం ల్యాగ్ అయినట్టు అనిపిస్తుంది. ఓవరాల్ గా ఆడియన్స్ ఒకసారి ఫ్యామిలీతో ట్రై చేయొచ్చు. థియేటర్లలో ఈ సినిమా ఎంతవరకు నిలబడుతుందో అది ఆడియన్స్ చేతుల్లోనే ఉందని చెప్పాలి.

“అయలాన్” సినిమా సైన్స్ ఫిక్షన్ కాన్సెప్ట్‌ను తీసుకుని, మానవత్వం మరియు ప్రకృతి సంరక్షణ వంటి అంశాలపై మెసేజ్ ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించింది. కథ పెద్దగా కొత్తదనం లేకపోయినా, ప్రెజెంటేషన్ పిల్లలకు అర్థమయ్యేలా ఉంటుంది. శివకార్తికేయన్ పాత్ర సాదాసీదాగా ఉండి, ప్రేక్షకులకు కనెక్ట్ అవుతుంది. ఏలియన్ మరియు మనుషుల మధ్య వచ్చే సన్నివేశాలు సినిమా హృదయం. కొన్ని సన్నివేశాల్లో కథనం నెమ్మదిగా అనిపించినా, క్లైమాక్స్‌లో మెసేజ్ స్పష్టంగా చేరుతుంది. విజువల్ ఎఫెక్ట్స్ సినిమాకు ప్రధాన ఆకర్షణగా నిలుస్తాయి. టెక్నికల్ టీమ్ చేసిన ప్రయత్నం ప్రశంసనీయం. ఈ సినిమా ద్వారా దర్శకుడు సమాజానికి ఒక పాజిటివ్ ఆలోచన ఇవ్వాలని ప్రయత్నించాడు. మొత్తం మీద “అయలాన్” మెసేజ్ ఉన్న ఎంటర్టైనర్‌గా ఒకసారి చూడదగ్గ సినిమా.

“అయలాన్” సినిమా ప్రధానంగా పిల్లలు మరియు కుటుంబ ప్రేక్షకులను దృష్టిలో పెట్టుకుని తెరకెక్కించబడింది. సినిమా ప్రారంభం నుంచే పాజిటివ్ ఎనర్జీ కనిపిస్తుంది. శివకార్తికేయన్ తన సహజమైన నటనతో ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకుంటాడు. ఏలియన్ పాత్ర పిల్లలకు బాగా కనెక్ట్ అవుతుంది. కామెడీ సీన్లు ఎక్కడా డబుల్ మీనింగ్ లేకుండా ఉండటం కుటుంబంతో చూసేందుకు ప్లస్ పాయింట్. కథ చాలా సింపుల్‌గా సాగినా, భావోద్వేగాలు బాగానే పండాయి. విజువల్ ఎఫెక్ట్స్ కొన్ని చోట్ల అద్భుతంగా ఉంటే, కొన్ని సీన్లలో ఇంకా మెరుగుపరచాల్సిన అవసరం కనిపిస్తుంది. పాటలు సాధారణంగా ఉన్నా, బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ కథకు బలం ఇస్తుంది. సినిమా చివర్లో ఇచ్చే మెసేజ్ కూడా బాగుంది. మొత్తం మీద “అయలాన్” ఒక సేఫ్ ఫ్యామిలీ ఎంటర్టైనర్‌గా నిలుస్తుంది.

తెలుసు కదా...మూవీ చూసాక సింపుల్ గా ఒపీనియన్ చెప్పాలంటే డైరెక్టర్ నీరజ కోన ని ముందుగా అప్రిషియేట్ చేయాలి. ఒక ఫిమేల్ డైరెక్టర్ అయ్యుండి, అది కూడా ఫస్ట్ మూవీ అయి ఉండి, మేల్ పాయింట్ అఫ్ వ్యూ బేస్డ్ మూవీని ఇంత చక్కగా హ్యాండిల్ చేయడం మాములు విషయం కాదు. సినిమా వరకు అంతా బాగానే ఉన్నా ఎక్కడో ఏదో మిస్ అయినట్టు అనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే ఓల్డ్ మూవీస్ లో ఉన్న ట్రైయాంగిల్ లవ్ స్టోరీని ఇప్పటి జనరేషన్ కి మార్చి చెప్పినట్టు ఉంది. కాకపోతే అడ్వాన్స్డ్ జెనరేషన్ కి తగ్గట్టు కథని మార్చిన విధానం బాగుంది. బట్ స్క్రీన్ ప్లే కొంచెం స్లో అయి ఆడియన్స్ కి బోర్ ఫీలింగ్ వస్తుంది. అలాగే ట్విస్ట్లు పెద్దగా లేకపోయినా, ఫన్ ఎలిమెంట్స్ కి మూవీ చాలా దూరంగా ఉంది. డైరెక్టర్ కామెడీ విషయంలో ఇంకాస్త ఫోకస్ పెట్టాల్సింది. కానీ వైవా హర్ష కూడా తన రోల్ లో బాగానే నవ్వించాడు. ఇన్ ఫాక్ట్ ఆడియన్స్ కి హీరో రోల్ తర్వాత అంతగా కనెక్ట్ అయ్యేది ఫ్రెండ్ పాత్రనే. ఓవరాల్ గా అన్ని రకాల ఆడియన్స్ కి కనెక్ట్ అవకపోవచ్చు.

తెలుసు కదా... అంటే తెలిసినట్టుగానే సినిమా మొత్తం ఉంది. సింపుల్ గా ఇద్దరు హీరోయిన్లు, ఒక హీరో.. ట్రయాంగిల్ లవ్ స్టోరీ. పాత చింతకాయ పచ్చడిని ఇప్పటి జనరేషన్ కి తగ్గట్టు మార్చి తీశారు. డైరెక్టర్ గా ఫస్ట్ మూవీ యే అయినా నీరజ కొనని ఇలాంటి సబ్జెక్టు హ్యాండిల్ చేసిన విధానంలో అభినందించాలి. ఒక ఫిమేల్ మేల్ పాయింట్ అఫ్ వ్యూ లో సబ్జెక్టు ని బాగానే రాసుకుందంటే చాలా మంచి విషయం. కాకపోతే ఎఫర్ట్ ఎంత పెట్టినా, స్క్రీన్ ప్లే ఎంగేజింగ్ గా లేకపోవడంతో ఆశించిన మేర ఆడియన్స్ అంచనాలను అందుకోలేదు. కానీ టెక్నికల్ గా మూవీ విజువల్స్ బాగున్నాయి. నవీన్‌ ఎడిటింగ్‌ నీట్‌గా ఉంది. సినిమా సీన్ల పరంగా కనెక్ట్ అవుతుంది. కానీ కలిపి చూస్తే రొటీన్ ఫీల్ వస్తుంది. ఓవరాల్ గా ఫ్యామిలీ ఆడియన్స్ కి అయితే సినిమా అంతగా కనెక్ట్ కాదు గాని, కొత్తదనం కోరుకునే ఆడియన్స్ కి ఒక రకంగా మెప్పించొచ్చు.